توضیح کوتاه سوره‌ی والعصر: زمان؛ مراقب این بخش زندگیت باش!

اینجا بشنوید:

زمان، چیزی که خیلی کم متوجه‌اش هستیم.

بر اساس آیات سوره والعصر، روایات اهل بیت علیهم السلام و کتاب رشد مرحوم استاد علی صفایی حائری (عین. صاد)

تا حالا به این توجه کردید که ما همیشه فقط به اطراف‌مان توجه داریم. جایی که می‌نشینیم، جایی که می‌رویم، وسیله‌ای که با آن جا به جا می‌شویم…

و خیلی وقت‌ها فقط درباره چیزهایی که می‌بینیم صحبت می‌کنیم. مثلا می‌گوییم:

فلانی عجب ماشینی داره!!!

وای چه خونه‌ای، چقدر بزرگه!!

وای چه خونه‌ای،  چقدر کوچیکه!!!

البته شاید بشود گفت تقصیری هم نداریم چون این ها همه طول و عرض و ارتفاع دارند و چشم ما آدم‌های مادی هم فقط همین سه بعد را می‌بیند.

و برای همین هم هست که محاسبات، اینجا ساده میشود. چون می‌توانیم ببینیم از چه چیزی چقدر دادیم، چقدر گرفتیم؟ سود کردیم یا ضرر؟

ولی خیلی کم پیش می‌آید که بتوانیم درباره بُعدی که نمی‌بینیم، حرف بزنیم.

مثلا نمی‌گوییم فلانی چقدر زمان خوبی دارد، چقدر خوب و باحال هست…

یا نمی‌توانیم محاسبه کنیم که این زمانی که برای فلان کار گذاشتم، حداقل معادلش رو بدست آوردم یا نه؟

راستی! چقدر زود سال‌ها می‌گذرند و چقدر زود بزرگ می‌شویم، جوان می‌شویم، و پیر.

و چقدر راحت این بعد نادیدنی کوچک و کوچک‌تر می‌شود، آب می‌شود، مثل یخی که زیر آفتاب تابستان است.

و شاید به همین دلیل است که خداوند متعال می‌فرمایند:

سوگند به دوران‌ها و روزگاران، که انسان‌ها زیان‌کارند…

والعصر ان الانسان لفی خسر

چون خسر و زیان در قالب دادن‌ها و گرفتن‌ها و خریدها و فروش‌هاست که معنا پیدا می‌کند.

و ما اساسا این بُعد را نمی‌بینیم و حتی گاهی متوجه گذشتش هم نمی‌شویم که بفهمیم گذشت، رفت، تموم شد.

چی دادم؟ چی گرفتم؟

پس می‌شود گفت که بیشتر انسان‌ها در بیشتر معامله‌هایی که با زمان‌شان انجام می‌دهدند، ضرر می‌کنند.

یا به عبارت بهتر «انسان با این همه سرمایه در تمام طول دوره‌ها در خسارت مدفون است.» و عامل خسارت هم خود انسان است.

ما با قیافه‌ی خیلی عاقل به کودکی که یک کفش نو را به فروشنده‌‌ای رهگذر می‌دهد و جوجه‌ی یک روزه می‌گیرد، می‌خندیم.

شاید به خاطر همین است که پیامبر به ابوذر آموزش می‌دهند که:

يَا أَبَا ذَرٍّ كُنْ عَلَى عُمُرِكَ أَشَحَّ مِنْكَ عَلَى دِرْهَمِكَ وَ دِينَارِك‏ (بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏74، ص: 76)

ای ابوذر بر عمرت خسیس‌تر از درهم و دینارت باش!

ولی آیا خودمان را هم می‌بینیم که زندگی و عمرمان را که داریم می‌دهیم، چه چیزی به جایش می‌گیریم…

چون ما پول را می‌بینیم. و سعی می‌کنیم که دقت کنیم کجا خرجش می‌کنیم. ولی زمان را که نمی‌بینیم. پس پیامبر صلی الله علیه وآله مجبور می‌شوند تنبه بدهند که:

ببین! مواظب این قسمت باش! این از درهم و دینار مهم‌تره ها!، حواست باشه کجا داری خرجش می‌کنی!

ببینید چقدر قشنگ شاعر می‌گوید:

بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد          وین مایهٔ عمر رایگان میگذرد

در منزل تن مخسب و غافل منشین           کز منزل عمر کاروان میگذرد

خوبیش این است که خدا که این نکته رو در قالب این سوره توضیح می‌دهد، خودش راه را هم نشان می‌دهد و می‌گوید چه کسانی ضرر نمی‌دهند و خسارت‌شان کمتر است.

والعصر ان الانسان لفی خسر الا الذین آمنوا…

کسانی که ایمان می‌آوردند، از این خسارت مصونیت دارند.

دفعه‌های بعد ان‌شاء الله درباره‌ی بازارها و سرمایه‌ها بیشتر صحبت می‌کنیم.

امیدوارم که در همه‌ی معامله‌ها تون به خصوص معامله‌هایی که با عمرتون انجام می‌دید سود کنید.

التماس دعا

یاعلی

این مطلب را می‌توانید در کانال ایتای صالحانه هم ببینید.

در اینجا محتواهای بیشتری درباره این موضوع می‌بینید.